Emma is negentien jaar.Haar ouders zijn allebei overleden, daarom woont ze nu in een weeshuis.Emma heeft geen familie meer.Ze kan zichzelf niet eens herinneren hoe haar ouders er uit zagen.Ze weet niet hoe haar ouders overleden zijn,maar op een dag zal ze het weten.Ze zal zoeken tot het einde.Dat heeft ze haarzelf beloofd.Emma is het beu in het weeshuis en besluit om in Peru te wonen.Daar heeft ze een aardig appartementje gekocht voor een prikje. Als Emma haar koffers inpakt komt Marianne binnnen. Marianne is haar kamergenoot.'Je mag niet gaan' zegt ze stilletjes.'Ik hoor hier niet thuis, Marianne.'.'Niemand hoort hier thuis, het is tenslotte een weeshuis!',zegt Marianna als ze met haar gezicht naar de grond is gericht.Maar Emma weet heus wel hoe ze haar eigen beslissingen moet nemen.En ze gaat richting de deur.Nog nooit heeft ze iemand in de steek gelaten,nooit.Maar deze keer moet ze wel.Ze kan niet haar hele leven hier zitten.Als Emma uiteindelijk op het vliegveld aankomt staat ze met een verschrikt gezicht voor een man die helemaal zwart is gekleed.Hij heeft zwart haar,een kleine snor en hij heeft een geheimzinnige zwarte koffer vast.Emma staart naar de man,hij zegt niets.'Weet u waneer het vliegtuig naar Peru vertrekt?'.Vraagt ze met een trillend stemmetje.De man zegt niets,hij blijft haar gewoon met zijn donkere ogen aankijken.Emma draait haar om om wat geld te nemen voor een drankje.Maar als ze in haar zakken voelt,voelt ze alleen haar zacht leer van haar jas.Emma draait zich om waar de meneer stond.'Waar is mijn g...'.Emma ziet dat de man weggerend is.Dat kan maar een ding betekenen.Hij heeft haar geld!!!Emma rent hem achterna.Maar dat is niet zo gemakkelijk met die hoge hakken aan.Als de man verdwenen is in de mensenmassa gaat Emma op een bankje zitten om even uit te rusten.Wat moet ze doen?Terug gaan of wachten tot iemand haar ging komen halen?Emma zat vol met vragen.Ze besloot om terug te gaan,want zo slecht was het weeshuis nu ook niet.Als Emma terug komt voelt ze het warme vuur van de haard .'Wat een fijn gevoel.',denkt ze.Emma hoort hier thuis.Dit is de plek waar iedereen van haar houdt,en ook omgekeerd...
Einde
